Prema istraživanju Ministarstva poljoprivrede SAD šljiva se nalazi na vrhu liste od 24 vrste voća po antioksidativnoj moći, dok su suhe šljive ispred suhih smokvi, hurmi i grožđa sa dva puta većom antioksidativnom snagom.

Vjeruje se da je evropska šljiva otkrivena prije oko 2000 godina u predjelu Kaspijskog mora. Postoji više od 2000 vrsta, a zanimljivo je da japanska potiče iz Kine. Jedan od najstarijih kineskih lijekova zove se ubai, pravi se od suhe šljive i ublažava simptome muke, groznice i kašlja.

Za fizički neaktive ljude
Šljive su bogate kalijumom, mineralom koji je neophodan za održavanje acido-bazne ravnoteže i čiji nedostatak u organizmu dovodi do umora. Vrlo su bogate i vitaminima, a imaju nisku energetsku vrijednost.

Od izuzetnog značaja je sposobnost svježe i suhe šljive da se gvožđe u organizmu bolje iskoristi, a što se dovodi u vezu s vitaminom C u plodovima tog voća.

Posebno značajni su pektini, odnosno topljiva dijetetska vlakna koja narastu u želucu i crijevima i tako podstiču probavu, sakupljaju otrovne materije iz organizma i izbacuju ih. Zbog toga se unošenje šljive u organizam preporučuje ljudima koji nisu u prilici da budu fizički aktivniji, te da se zdravije hrane.

(Više u najnovijem broju časopisa RED WEEKEND)